ค่ายเพื่อชุมชนครั้งนี้เป็นครั้งที่สามแล้ว  ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายในการไปเยี่ยมหมู่บ้านขุนขานหลวง

เพราะเคยไปมาในครั้งก่อน  ครั้งนี้เลยถูกนัดเร็วขึ้นเพื่อไปช่วยรุ่นพี่ในการเตรียมตัว

แต่....

 

นัด 7 โมงครึ่ง  มากันจริงๆ 8 โมง

พี่คร้าบบบบบบบบบ~

 

ตอนแรกนึกว่าตกรถแล้วเพราะมาสายไป 10 นาที

ถามเพื่อนที่เคยไปด้วยกันคราวก่อนมันบอก  "ก็มากันเวลานี้น่ะแหละ" 

.....

 

7 โมงครึ่งของพี่  เข็มสั้นมันชี้ที่เลข 8 แล้วเข็มยาวชี้ที่ 12 หรือไงคับ?

แล้วกว่าจะรวมคนพร้อม  กว่ารถจะออก..................

 

9 โมง

 

 

 .

.

.

แต่พอเจอเพื่อนๆที่จะร่วมชะตากรรมเดียวกันแล้ว  ดีใจมหาศาล (อา~  ชอบคำนี้จัง...มหาศาล)

เพราะค่ายนี้มีคนมาจากหลายคณะมาก  แถมยังมีเพื่อนร่วมคณะที่ก่อนหน้านี้บอกว่าอาจจะไม่มา  แต่ในที่สุดก็มา... สุขใจ~

เดินทางใช้เวลาทั้งหมด 6 ชั่วโมง

ตลอดทางพี่ๆกลุ่มสันทนาการ  ไม่รู้ไปเมายามาจากไหน  ทำหน้าที่ได้เต็มที่ไม่บกพร่องเลย  พลังเหลือเฟือมากๆ ขนสารพัดเพลงมาร้อง เต้น เล่นบ้าๆบอๆได้ไม่หยุด  คือไม่หยุดจริงๆ มาหมดเพลงคณะไหน  เพลงมหา'ลัย  เพลงสันเสื่อมๆ(แต่ นศ.ชอบ...หึๆๆ)

ก่อนถึงทางเข้าหมู่บ้าน(ที่ต้องเดินเท้าต่อไปอีกครึ่งชั่วโมง)  คือทางเป็นหลุมเป็นบ่อ

ถึงจะเคยเจอแล้วก็ยังไม่ชิน  นั่งหัวสั่นหัวคลอน  เครื่องในแทบจะกระจุกเป็นก้อนเนื้อเดียวกัน  โชคดีว่าเมื่อเช้ากินข้าวมาน้อย  ถึงจะใส่ไม่เต็มกระเพาะ  ก็ดีกว่าให้มันล้นระหว่างทาง

อยู่บนรถทั้งเมาฝุ่น  ทั้งขำ  ทั้งสงสาร  เพราะ 'ปาร์ก' เพื่อนต่างคณะที่นั่งบนพื้นมันเมารถ  หน้าตาโคตรป่วย+เมายาได้อีก  แต่ก็ยังดีที่มันไม่ใจกว้าง  แบ่งข้าวเช้าในกระเพาะให้เพื่อนๆ.....

 

ระหว่างทางรถมีปัญหาให้พอสยิวใจเล่นๆ  คือท่อน้ำมันรั่ว  แล้วดันอยู่ในที่ค่อนข้างอับสัญญาณ  ลุงคนรถถึงขนาดต้องปีนหลังคารถจนหมูเพื่อโทรตามช่าง

และเพราะช่วงนี้เข้าฤดูร้อน  ดินแห้ง  ฝุ่นเลยฟุ้งกว่าคราวก่อน

กว่าจะถึงหมู่บ้านก็แทบหมดแรง...

 

แต่ยังพักไม่ได้หรอกครับพี่น้อง  เพราะทุกคนต้องแยกย้ายเข้าพักตามบ้านที่ถูกจัดกลุ่มให้  แล้วลงมือรับผิดชอบทำอาหารเย็นของวันนั้นกันเอง

 

สำหรับบ้านที่เราไปอยู่ มี 11 คน เป็นผู้หญิง 6 ผู้ชาย 5

ในผู้ชาย 5 นนั้น มีคนทำอาหารเป็นจริงๆ 2 คน

ส่วนผู้หญิง.....................................ไม่มีเลย ห้าๆๆๆ   ( นับรวมตูข้าเข้าไปด้วยเหอะ  = =)

 

แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี....ถ้าไม่นับว่าตัวแทนจากฝ่ายกลางที่มาทานข้าวด้วยเกิด "ต้นผักบุ้ง" ติดคอ

(ได้ข่าวว่าคน 'หัก' ผักบุ้งก็กุเอง....แบ่งครึ่งมันซะเล้ยยยยยยย!!!!!)

 

ก่อนนอน  ทั้งที่ตั้งปณิธานไว้แล้วว่ากุจะไม่อาบน้ำตลอดการมีชีวิตบนค่าย (...ไอ้%#fgjyjo^*#&%+mdv_&)

แต่สระผมถือเป็นกรณยกเว้นว่ะ  คือไม่ไหวจริงๆ  เสื้อผ้านี่เปลี่ยนได้  ตัวก็เช็ดได้  ขอผมอย่างเดียววันนี้ต้องสระให้ได้........

 

เปิดก๊อกปุ๊บ.......

 

เจ๊ดเอ้ยยยยยยย!!!!!!!!!

ใครช่วยยืนยันทีว่านี่หน้าร้อน.....หนาวสั- ครับ หนาวสั-!

 

เดินกลับบ้านพักเหมือนคนเมาๆมึนๆ  ตอนนอนผ้าห่มคนละ 3 ผืนยังเอาไม่อยู่  มีผ้าห่มสมทบ 2 ผืนก็แทบไม่ช่วยอะไร....

นอนหนีบทื่อเป็นกุ้งเหยียด  แอบอยู่มุมชานบ้าน

แต่ถึงยังงั้น  ก็ยังหลับลงในที่สุด  เพราะวันนั้นเหนื่อยจริงๆครับคู้ณณณณ~

 

 

 

 

อีก 4 วัน 3 คืน ไว้จะมาเล่าให้ฟังทีหลัง

 

ป.ล. จริงๆค่ายสนุกมากๆเลยนะ  แต่พรสวรรค์ด้านการเล่าเรื่องมันอักเสบระยะสุดท้าย  ก็คงจะแป้กๆแห้งๆยังงี้ต่อไปน่ะแหละ......  

 

 

     

Comment

Comment:

Tweet

.... ผมเคยไป ขุนขานน้อยตอนขึ้นปีสองครับตอนนี้

ขึ้นปีหกแล้ว สงสัยต้อง Fav แล้่วสินะ...

แหมม เด็กมอซะด้วย

#2 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2009-04-04 21:55

จะรอดูรูปครับ

#1 By Arcobaleno on 2009-03-10 00:50