3 สิงหาคม 2552
posted on 03 Aug 2009 23:09 by freeme-myself
วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยอีกวัน...
เพิ่งสอบไปเมื่อวาน วันนี้ก็กลับมานั่งเรียนเหมือนวันก่อนๆ
นั่งถกปัญหา ตั้งข้อสงสัยในกลุ่มเกี่ยวกับกรณีตัวอย่างอยู่สองชั่วโมงครึ่ง
พักสองชั่วโมง ฟังบรรยายสองชั่วโมง แล้วลงห้องปฏิบัติการอีกสองชั่วโมงครึ่ง
ก็คล้ายๆเดิม เพียงแต่วันนี้มีประกาศผลสอบข้อเขียน ผ่าน/ไม่ผ่าน
เราน่ะหรือ...ไปข้อสองเลย
แปลกใจแต่.........ก็เริ่ม "คุ้นเคย" แล้ว
(เป็นความรู้สึกที่ไม่น่าเกิดขึ้นใช่ไหมล่ะ หึๆ)
ชอบที่จะมีอิสระแท้ๆ
กลายเป็นว่าตอนนี้.........ชีวิตนศพ.ของเราต้องอยู่ภายใต้การกำหนดกฎเกณฑ์ของคนแปลกหน้า
คนแปลกหน้า......ที่จะทำอะไรกับชะตาของเราก็ได้
เพียงแค่ความคิดของเขาบอกเขาว่า "อย่างนี้น่ะดี" หรือ "อย่างนี้ไม่ใช่"
เหนื่อยหน่าย......
เคยคิด เคยจินตนาการไว้ในแต่ละวันว่า `อา......วันพรุ่งนี้ พรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้างนะ จะมีอะไรใหม่ๆ จะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรไหม? เรื่องที่น่าตื่นเต้น....จะเกิดขึ้นไหมนะ`
แล้วพรุ่งนี้ล่ะ.......รู้อยู่แล้ว
แต่ทั้งที่รู้อยู่แล้ว ก็ยังเหนื่อยหน่ายที่จะรู้...ว่ารู้อยู่แล้ว...............
ไม่ต้องพูดถึงว่าอยากจะจินตนาการถึงเวลาตอนนั้นไหม
วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยอีกวันหนึ่ง......
แต่ว่า....ได้ `กอด` เติมพลังจากคุณนาย
ก็พอมีแรงลุกเดินไปได้อีกหลายวัน
อ้อมกอด.....ช่างเป็นคำบอกกล่าวสั้นๆที่มหัศจรรย์จริงๆ