3 สิงหาคม 2552

posted on 03 Aug 2009 23:09 by freeme-myself

 

วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยอีกวัน...

 

เพิ่งสอบไปเมื่อวาน  วันนี้ก็กลับมานั่งเรียนเหมือนวันก่อนๆ

นั่งถกปัญหา ตั้งข้อสงสัยในกลุ่มเกี่ยวกับกรณีตัวอย่างอยู่สองชั่วโมงครึ่ง

พักสองชั่วโมง ฟังบรรยายสองชั่วโมง แล้วลงห้องปฏิบัติการอีกสองชั่วโมงครึ่ง

 

ก็คล้ายๆเดิม เพียงแต่วันนี้มีประกาศผลสอบข้อเขียน  ผ่าน/ไม่ผ่าน

 

เราน่ะหรือ...ไปข้อสองเลย

 

 

แปลกใจแต่.........ก็เริ่ม "คุ้นเคย" แล้ว

(เป็นความรู้สึกที่ไม่น่าเกิดขึ้นใช่ไหมล่ะ  หึๆ)

 

ชอบที่จะมีอิสระแท้ๆ

กลายเป็นว่าตอนนี้.........ชีวิตนศพ.ของเราต้องอยู่ภายใต้การกำหนดกฎเกณฑ์ของคนแปลกหน้า

 

คนแปลกหน้า......ที่จะทำอะไรกับชะตาของเราก็ได้

เพียงแค่ความคิดของเขาบอกเขาว่า "อย่างนี้น่ะดี"  หรือ  "อย่างนี้ไม่ใช่" 

 

 

เหนื่อยหน่าย......

 

 

เคยคิด เคยจินตนาการไว้ในแต่ละวันว่า `อา......วันพรุ่งนี้  พรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้างนะ จะมีอะไรใหม่ๆ  จะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรไหม?  เรื่องที่น่าตื่นเต้น....จะเกิดขึ้นไหมนะ`

 

แล้วพรุ่งนี้ล่ะ.......รู้อยู่แล้ว

 

แต่ทั้งที่รู้อยู่แล้ว ก็ยังเหนื่อยหน่ายที่จะรู้...ว่ารู้อยู่แล้ว...............

ไม่ต้องพูดถึงว่าอยากจะจินตนาการถึงเวลาตอนนั้นไหม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยอีกวันหนึ่ง...... 

 

แต่ว่า....ได้ `กอด` เติมพลังจากคุณนาย

ก็พอมีแรงลุกเดินไปได้อีกหลายวัน

 

 

 

อ้อมกอด.....ช่างเป็นคำบอกกล่าวสั้นๆที่มหัศจรรย์จริงๆ